Gebit van de hond
Veel honden krijgen in de loop van hun leven last van problemen met het gebit. Gebitsproblemen veroorzaken pijn en geven een kans op algehele lichamelijke ziektes. Hoewel er bij gebitsproblemen soms duidelijk zichtbare verschijnselen optreden – zoals stank uit de bek, geïrriteerd tandvlees, zichtbaar tandsteen, een slecht verzorgde vacht en gewichtsverlies – laten veel honden en katten met gebitsproblemen weinig merken. Dat maakt het dus heel lastig om thuis in te schatten of een huisdier een gebitsprobleem heeft. Hoe eerder een gebitsprobleem wordt behandeld, hoe beter de prognose is en hoe kleiner de kans op blijvende schade.
Wij raden aan om het gebit jaarlijks te laten controleren. Een inspectie van het gebit van een wakkere hond geeft vaak een goede eerste indruk van de toestand van het gebit. Aan de hand hiervan kan geadviseerd worden of het wel of niet nodig is om een afspraak te maken voor een gebitsbehandeling.
Dierenkliniek Rijnlaan heeft zich speciaal toegelegd op de tandheelkunde van gezelschapsdieren. Dierenkliniek Rijnlaan beschikt over moderne apparatuur (inclusief een tandheelkundig röntgenapparaat) en speciaal opgeleide dierenartsen voor goede tandheelkundige zorg en kaakchirurgie.
- Persisterende melktanden
- Tandplak en tandsteen
- Tandvleesontsteking (gingivitis)
- Parodontitis
- Afgebroken tanden
Persisterende melktanden
Normaal gesproken worden de melktanden van honden vervangen door blijvende (volwassen) elementen op een leeftijd tussen de 3 en 7 maanden. Doordat de blijvende tand of kies tegen de wortel van het melkelement aandrukt, lost de wortel op. Zodra de wortel geheel opgelost is, valt deze uit de kaak. Op dezelfde plek komt vervolgens het blijvende element tevoorschijn. Soms verloopt dit proces niet goed en komt het blijvende element tevoorschijn naast het bijbehorende melkelement.
Dit gebeurt met regelmaat bij de hoektanden van honden. Wanneer het melkelement en het blijvende element tegelijkertijd zichtbaar zijn, wordt gesproken van een persisterende melktand. Vaak kan dit nog een paar maanden aangekeken worden om te kijken of de melktand alsnog vanzelf eruit valt. Als dit niet gebeurt, moet de melktand getrokken worden om ontstekingen en aantasting van de kaak en het blijvende element te voorkomen.
.
Tandplak en tandsteen
Tandsteen is veruit het meest voorkomende gebitsprobleem bij honden. Bij honden van kleine rassen of honden met een korte snuit vaak al op jonge leeftijd, omdat ze door de korte snuit vaak een afwijkende stand van de tanden en kiezen hebben. Tandplak is een zacht, kleverig en vrijwel kleurloos laagje dat zich continu op tanden en kiezen vormt. Het bestaat uit een mengsel van bacteriën, speekseleiwitten en voedselresten.
Na het eten gebruiken bacteriën suikers uit voeding om zich te vermenigvuldigen. Daarbij produceren ze zuren en afvalstoffen. Die kunnen het glazuur aantasten en het tandvlees irriteren. Als tandplak niet wordt verwijderd door poetsen of kauwen, kan het verharden tot tandsteen. Tandsteen ontstaat wanneer tandplak niet op tijd wordt verwijderd. De zachte tandplak laag blijft dan op het tandoppervlak zitten en komt in contact met mineralen uit het speeksel, zoals calcium en fosfaat. Deze mineralen slaan neer in de plak en zorgen ervoor dat het laagje langzaam verhardt. Binnen enkele dagen kan tandplak al beginnen te verkalken tot tandsteen.
Tandsteen is hard, ruw en vaak geelbruin van kleur. Door het ruwe oppervlak hecht nieuwe tandplak zich er extra gemakkelijk aan vast. Zo ontstaat een vicieuze cirkel: meer plak, meer tandsteen, en uiteindelijk irritatie en ontsteking van het tandvlees.
Tandsteen kan niet meer worden weggepoetst en moet professioneel worden verwijderd onder narcose.
Wat zie je?
- Rood of bloedend tandvlees
- Gele of bruine aanslag op de tanden
- Slechte adem
Tandvleesontsteking (gingivitis)
Door de bacteriën in tandplak en tandsteen raakt het tandvlees ontstoken. Ook kunnen bacteriën vanuit het ontstoken tandvlees via het bloed terecht komen in andere organen en daar voor ernstige ontstekingen zorgen. In vroege stadia is de schade vaak nog omkeerbaar. Behandeling bestaat uit een professionele gebitsreiniging en verbetering van de thuisverzorging, bij voorkeur dagelijks tandenpoetsen.
Wat zie je?
- Gevoeligheid in de bek
- Rood, gezwollen tandvlees
- Bloed bij kauwen of poetsen
Parodontitis
Wanneer tandvleesontsteking niet wordt behandeld, kan dit overgaan in parodontitis. Hierbij raakt ook het kaakbot aangetast en laten de tanden los. Parodontitis is niet meer volledig omkeerbaar. Behandeling bestaat uit een uitgebreide gebitsbehandeling onder narcose, waarbij de aangetaste tanden getrokken moeten worden.
Wat zie je?
- Soms zwelling onder het oog (bij ernstige ontstekingen)
- Loszittende tanden
- Teruggetrokken tandvlees
- Pijn bij eten (kauwt bijvoorbeeld maar aan 1 kant van de bek)
Dentale röntgenfoto van de onderkaak van een kat. Centraal op de foto is een kies te zien die ernstig aangetast is door tandresorptie.
Dentale röntgenfoto van kiezen in de onderkaak van een hond. Zwarting rond de punt van een wortel duidt op een abces.
Afgebroken tanden
Honden kunnen tanden breken door, onder andere, te kauwen op harde materialen (zoals stenen, geweien of harde botten). Als het levende deel van de tand (de pulpa) blootligt, is behandeling noodzakelijk. Dit kan een wortelkanaalbehandeling zijn of het trekken van de tand. Om zeker te weten of de pulpa open ligt, is een dentale röntgenfoto noodzakelijk.
Wat zie je?
- Afgebroken tand
- Gevoeligheid
Soms verkleuring van de tand
Wat zie je?
- Gevoeligheid in de bek
- Rood, gezwollen tandvlees
- Bloed bij kauwen of poetsen